De wekelijkse column van Raymond Clement. Deze week: Robot

In Peking zijn deze week de world humanoid games afgerond. Een soort Olympische Spelen voor robots. China acht het belangrijk dit soort evenementen te organiseren met het idee dat sport en commercie, innovatiekracht ontketenen. Die innovatie moet leiden tot de ontwikkeling van menselijke robotachtigen of robotelijke mensachtigen om het productieapparaat te vervangen. Met andere woorden, het menselijk kapitaal wordt vervangen door robots.

Als u nu een lichte bries van de andere kant van het Kanaal voelt komen, kunnen we met zekerheid vaststellen dat Karl Marx zich in zijn London’s graf meermalen om aan het draaien is. Proletariërs aller landen verenigt u is verworden tot alle stekkers ter lande, steek ze in het zelfde verdeelblokje. Robots die in tegenstelling tot mensen, zich niet ziek melden, er geen mening op na houden, geen leidinggevende nodig hebben, geen opslag vragen en niet in de ondernemingsraad willen. Een robot baalt niet als een stekker.

We zijn nog ver van deze Chinese toekomstdroom. Toch? Oordelend naar de verrichtingen van ruim 2000 robots die met elkaar competitie hielden in hoogspringen, 100 meter sprint, verspringen en gymnastiek. Om maar eens een greep te doen uit de vele sporten die werden beoefend.

Boksen was misschien wel het meest bijzonder onderdeel. Ik acht het idee dat volwassen mensen zich voor vermaak en competitie elkaar verminken al ernstig ridicuul, maar het idee dat blikken mannen op elkaar in staan te hakken, voldoet ruim aan de definitie van het woord; debiel. Alsof twee grasmachines elkaar proberen neer te maaien.

Meer dan 2000 robots verdeeld over 666 teams. Een getal dat zelfs bij de niet satanisten het besef zou moeten opwekken dat we te maken hebben met een duivelse ontwikkeling. Men noemt het de Olympische spelen voor robots. Ik ervaar wat ongemak als een groots evenement als de Olympische spelen op deze manier de hand uitsteekt voor ideologisch gewin. De uitgestoken arm van de Spelen van 1936 staat nog in ons geheugen gegrift.

Ondanks dat de robots nog veel menselijke vaardigheden ontberen, komen prestaties aardig in de buurt. Een robot verbrak het hardloop record van Usain Bolt. Afremmen lukte nog niet zo goed. Ze kwamen hard tot stilstand in een rechtop geplaatste gymnastiekmat.

Is de ontwikkeling nog te remmen? Of rennen we met z’n allen ook in de richting van een muur? Een muur die van gewapend beton. Is de ontwikkeling niet al verder dan we denken? Zijn de robots al onder ons?

Iemand vroeg laatst of hij even naar huis mocht bellen en ik was ervan overtuigd dat voor me een vermomde ET stond. Ik zag Mona Keizer project 2029 aankondigen. Bij haar ontbreken een paar essentiële printplaten, dacht ik. Mona Keizers naam alleen al is reden om direct de republiek uit te roepen. Als Mona net zo snel van letters in haar naam verandert als van standpunt is de Keizer snel de Kiezer. De taalliefhebber zit in de husseling van Keizer ook snel het woord zeiker.

Misschien zijn de robots al lang onder ons. Bassie en Adriaan wisten in de vroege jaren 80 ook al de Baron te verslaan met de hulp van een wekker met mening; Robbie. Het kan ook niet anders dat er een ‘mechaniekje’ zit in Johan Derksen. De hoeveelheid onzin die door deze man wordt uitgekraamd kan niet het gevolg zijn van natuurlijke celdeling.

Steeds meer vrees ik de robot. En ja, voel me steeds meer de conservatief, die toen de eerste trein de Arend in 1839 van Haarlem naar Amsterdam reed riep, dat het ijzeren monster met de duizelingwekkende snelheid van 30km/u de melk van de koeien in de aanpalende weiden, zuur zou maken. Maar iemand moet het doen.